فصل بیست و دوم: "یلدا/23/....

   امشب واسه من یه شب یلدای واقعی شد خیلی وقت بود تا این موقع بییدار نمونده بودم

   یه کم کارم طول کشید...

   خیلی وقت بود نیمده بودن چیزی بنویسم خلاصه ابر و باد و مه خورشید دست به دست

    هم دادن تا شد

   یادش بخیر قبلا زود به زود میومدم اما الان دیگه وقت نمیشه حس و حالشم نیست

   ۳ ساعت دیگه باید بیدار شم

   اینم از فال یلدا

   ابر آذاری بر آمد باد نوروزی وزید              وجه می میخواهم و مطرب که میگوید رسید

   شاهدان در جلوه و من در شرمسار کیسه ام              بار عشق و مفسلی صعب است میباید کشید

   قحط جود است آبروی خودنمی باید فروخت               باده و گل از بهاری خرقه میباید خرید

   گوئیا خواهد گشود از دولتم کاری که دوش               من همی کردم دعا و صبح صادق میدمید 

   ...                                                                  ....

---

                                                    

فصل بیست و یکم: "تفنگ//وجدان////فردا"

 من بیزارم از دیدار این خونهای ناهنجار...

                                                   زبان آتش و آهن , زبان خشم و خونریزیست...

 

  بیا بنشین  شاید فروغ آدمیت راه در قلب تو بگشاید!

  برادر,  ای برادر,  تفنگت را زمین بگذار    تفنگت را زمین بگذار   تفنگت را زمین بگذار... تا از جسم

  تو این دیو  انسانکش برون آید,  برون آید

                                               تو از آیین انسانی  چه میدانی؟

 

  اگر جان را خدا دادست,  چرا باید تو بستانی؟؟؟  چرا باید؟

  چرا بایدکه با یک لحظه غفلت این برادر را به خاک و خون بغلتانی؟؟؟

   اگه این بار شد این وجدان خواب آلوده ات بیدار ...   تفنگت را زمین بگذار!

---

---

---

  فردا قراره اگه خدا بخواد کارم درست شه که ازون خراب شده بیام بیرون! اگه بشه میتونم به خیلی

  از کارای دیگم برسم... یعنی فکر میکنم واسم بهتره

  خیلی وقت بود نیمده بودم این وری...همه چی خیلی سریع میگذره سریع تر از اون چیزی که

   آدم فکر می کنه! واقعا راسته که میگن خیلی زود دیر میشه...

 

  

فصل بیستم: " شب میلاد..."

دارم فکر می کنم از کجا شروع کنم

امشب باید یکی  از شبهای قشنگ باشه یاد پارسال افتادم یاد یه تخت پر ازگل مریم...

 عجب شبی شد یا بهتره بگم فرداش عجب روزی شد اصلا فکرش نمی کردم

یه جورایی این شب دوست دارم شب تولد تو

تویی که پر از منی

---

روز اول که دل من به تمنای تو پر زد

چون کبوتر لب بام تو نشستم    تو به من سنگ زدی   من  نه رمیدم  نه گسستم

باز گفتم که تو صیادی و من اهوی دشتم

تا به دام تو در افتم همه جا گشتم و گشتم

حذر از عشق ندانم نتوانم

اشکی از شاخه فرو ریخت

مرغ شب ناله تلخی زد و بگریخت

اشک در چشم تو لرزید  ماه بر عشق تو خندید

یادم اید که دگر از تو جوابی نشنیدم  پای در دامن اندوه کشیدم

رفت در ظلمت غم ان شب و شبهای دگرهم....                                     (فریدون مشیری)

 

                       تولدت مبارک(یه بوس کوچیک با مکس زیاد)

فصل نوزدهم: "انتخاب.ات..."

اینم از ۲۲ خرداد...

 نتیجه این دوره بیشتر از هر دوره ی دیگه واسم مهمه به قول یکی خدا کنه پوزش بخوره زمین...

 

 

فصل هجدهم: "بوی خوش تو..."

   بوی خوش تو هرکه زباد صبا شنید

                                            از یارآشنا  سخن آشنا شنید

   ای شاه حسن چشم بحال گدا فکن

                                            کاین گوش بس حکایت شاه و گدا شنید

   ...

 

   سر خدا که عارف سالک بکس نگفت

                                            در حیرتم که باده فروش از کجا شنید

    یا رب کجاست محرم رازی که یکزمان

                                            دل شرح آن دهد که چه گفت و چها شنید

   اینش سزا نبود دل حق گزار من

                                            کز غمگسار خود سخن ناسزا شنید

   ...

---

خیلی وقت بود چیزی ننوشته بودم ۴سال گذشت از وقتی که توو این وب شروع کردم به نوشتن زمان کمی

نیست... امسال سال شلوغی بوده واسم میگن شب و روز طرف یکی شده الان شده قضیه من... تا حالا که خوب بوده

 

خدا کنه کارام  روبه را بشه...

 

 

فصل هفدهم: "پایان سال"

   یک سال دیگه هم گذشت اوایلش دیر/ اواسطش تند/ اخراشم خیلی تند گذشت... هر چی بود گذشت

   سال بعد هم همینطوره می گذزه...

  

   زودتر از اینا میخواستم بیام بنویسم اما نشد

   اخر سالی سرم خیلی شلوغ شد

 

   (میگن دوست خوب کسی که:

                                      ۱. باهاش صمیمی باشی

                                                                     ۲. بتونی پیشش بلند فکر کنی...)

   ۱۳ ساعت مونده به سال تحویل که داره همین جور کمتر میشه

   خدا کنه سال خوبی باشه... پر از موفقیت-خوشی... دور از همه ی بدی ها

   خدایا مواظبمون باش                                                                                H&F

  

                                                 سال نو مبارک

فصل شانزدهم: "تنهایی"

   انگاری شد یعنی اونی که میخواستم نشد اما شد...

   مهم تر از اون اینکه توو این هفته میرم مشهد... خوش به حالم

   ...

 

   یادم باشد که پر توقع نباشم

   یادم باشد که سرم به کار خودم باشد

   یادم باشد که همانند بقیه باشم

   ...                                             

  (زوده هنوز)

فصل پانزدهم: "سردرگمی!"

   نشد که بشه!

    انگاری هنوز ابر و باد و مه و خورشید و فلک با هم یکی نشدن لا اقل واسه من!!!

 

   مانده تا برف زمین اب شود

   مانده تا ان خورشید فلک داغ شود*

   مانده تا بسته شود این همه نیلوفر وارونه چتر

   مانده تا باز شود ان همه درهای فضل*

   مانده تا سینی ما پر شود از صحبت سنبوسه و عید

   مانده تا دل من خالی شود از غصه و درد*

 

   مانده تا من  من  شوم و رها از این من بشوم*

   مانده تا ابر و باد همه هم ره من بشود...*

 

<اونایی که ستاره داره خودم گفتم>

   نمی خوام بگم نا شکرم یا گلگی کنم... (پس هیچی نمی گم)

   شکر...

 

فصل چهاردهم: "بهمن..."

   ماه بهمن هم اومد یه دفعه یاد بهمن ۲سال پیش افتادم  *(یه ایمیل زدم واست می خونیش...)*

   هیچ وقت یادم نمی ره محرم بود منم بیرون بودم که یه sms اومد...

   نمی خواستم اینارو بنویسم یه دفعه اومد توو ذهنم می خواستم از امسال بگم که باید منتظر باشم

   و امروز و فردا کنم نمی دونم خدا کنه خبرهایی که میاد خبرهای خوبی باشه.

   (یعنی میشه برم مشهد...)

 

دلی که در دو جهان جز تو هیچ یارش نیست

گرش تو یار نباشی جهان به کارش نیست

چنان زلذت دریا پر است کشتی ما

که بیم ورطه و اندیشه کنارش نیست

کسی به سان صدف واکند دهان نیاز

که نازنین گوهری چون تو در کنارش نیست...                            ( ه.ا.سایه)

 

فصل سیزدهم: "تولد"

 تولدمه...

 

 

 

فصل دوازدهم: "تراوش"

   چند روز پیش داشتم فکر می کردم چی می شد آدم یه بار فقط کنکور می داد بعدش تا هر

   مقطعی که می خواست تحصیلش ادامه می داد...

   هوا چقدر شب ها سرد میشه عوضش روزا دوباره گرم میشه...

   خیلی خستم دوست دارم برم بگیرم بخوابم ولی می خوام درس هم بخونم...

   دقت کردی پاییز چقدر زود داره تموم میشه نفهمیدیم چی شد رسیدیم وسط آذر...

   دقت کردی این پست با قبلیا چقدر فرق می کنه...

   نمی دونم چرا دیگه نمی تونم شبا بیدار بمونم زودی خوابم می گیره...

   ۲ هفته دیگه دویاره همه چیز عوض میشه (عوض که نمی شه عادی میشه ولی نه عادیم

   نمیشه حرفام پس می گیرم تغییری نمی کنه) میگم آخییییییش راحت شدم همیشه دوست

   داشتم توو همچین مواقعی داد بزنم برم روی یه بلندی تا اونجایی که میتونم فریاد بزنم

   ولی هیچ وقت این کارو نکردم...

  

   آخ که چقدر زود دیر شد!

---

بر سر آنم که گر زدست بر آید                                 دست به کاری زنم که غصه سر آید

                                                         ***

فصل یازدهم: "جفت دو"

   باز هم یه اذر دیگه اومد باز هم با سالهای قبلی فرق می کنه

   این دفعه قراره یه جفت بیارم یه جفت دو شایدم به خاطر همین جفتس که این اذر واسم سخت شده

   می دونی شاید یه جورایی اذرهای بعدی رو (اگه اذری باشه) تعیین کنه

   داشتم به این جفت دو فکر می کردم که شاید کمتر کسی پیدا شه که اصلا بهش توجه کنه

   راستش از جفت قبلی (۱۱) هیچی یادم نمیاد ولی این دفعه رو بعید می دونم یادم بره...

   

   نمی دونم.....................................به امید جفت های بعدی(۴۴.۳۳...)!

    " گفت دوش سیه را به چه ناله و زاری کنی(این قدر) 

                                                         هرچه بر این خاک باشد نماند جز خاکش اخر"

 

  

  

  * می خوام وقتی عصبی می شم کاری نکنم حرفی نزنم صبر کنم تا اروم شم

  * می خوام زود جوش نیارم

   بگذریم

      

 

 

فصل دهم: "سرما"

   چقدر سرده!!!

 هوا خوب شده دیشب گفتم اخ چقدر هوس هوای سرد کردم دوست دارم

 هوا سرده سرد بشه...

 من سردم نیست ولی انگشتای پام دارن یخ می زنن اخه هوا گرمم که باشه باز

 انگشتای من سرده...

 (نمی دونم چرا دوست دارم یه مدت برم نباشم هیچکس ازم خبر نداشته باشه)

 نمی دونم چرا حوصله ی نوشتن ندارم یا می خوام بنویسم ولی دستم به نوشتن نمیره!

 شاید حال و هوای پاییزه پاییزم یه جورایی بهار زندگیه منه

 شاید بهار زندگی من باید از یه پاییز شروع می شده

 خیلی شایدهای دیگه هست...

 

---

 شب تنهایی و روز غم من

 کیست جز سایه من همدم من...

                                                                               (ه.ا.سایه)

 

فصل نهم: "بی قراری"

 درست شکسته

شکسته وارم و دارم دلی درست هنوز

 وفانگر که دلم پای بست توست هنوز

 

 به هیچ جام دگر نیست حاجت ای ساقی

 که مست مستم از ان جرعه ی نخست هنوز

 

 چنین نشسته به خاکم مبین که در طلبت

 سمند همت ما چابک است و چست هنوز

 ...                                                                                (ه.ا.سایه)

---

هر چی فکر می کنم کلمه ای توو ذهنم تشکیل نمی شه.

روزا دارن همین جوری پشت سر هم میان و میرن اصلا با من و تو کاری ندارن

خودت باید اونطوری که می خوای و می تونی ازش استفاده کنی.

من که هنوز نتونستم .                      کی بشه خدا داند؟

...(طبق معمول)

 

فصل هشتم: "دلتنگی"

  یاد من باشد   هرچه پروانه که می افتد در اب   زود از اب درارم.

  یاد من باشد   کاری نکنم  که به قانون زمین بر بخورد.

  یاد من باشد   فردا  لب جوی  حوله را هم با چوبه بشویم.

  یاد من باشد   تنها هستم.

  ماه بالای سر تنهایی است.

  نکند اندوهی  سر رسد از پس کوه

  چه کسی پشت درختان است

  زندگی خالی نیست

  مهربانی هست/ سیب هست/ ایمان هست

  چه گوارا این اب

  چه زلال است این رود  اما

  یاد من باشد   تنها هستم... 

 

---

---

---

امشب هر کاری کردم خوابم نبرد از ۱ رفتم توو تخت ولی هر کاری کردم خوابم نیمد

خب عادت ندارم این ساعت بخوابم ...

چه زود روزا دارن میگذره............................................... .

 

فصل هفتم: "قسم"

 قسم...

     

      قسم ات میدم پشت سرم   گریه نکن

      می برم با خودم کوله بار خاطره ها رو       گریه نکن

      میخوام ببینی با لب خندون صبح فردا رو     گریه نکن

      تووی دنیا تو رو دارم برام همین بسه          گریه نکن

      ...

     قسم ات میدم

                      بیشتر از جوونم من تو رو دوست دارم.

                                                               گریه نکن   گریه نکن   گریه نکن

فصل ششم: "حسرت"

یادم باشد...

((سانسورش کردن))

شهر بی عابر و خالی   شهر تنهایی من بود

نمی دونم چی بگم فردا شب قدر  شاید بشه یه دل سیر گریه کرد

من ببر ازین جا

ببر  جایی که کسی پا نمی ذاره

جایی که هر چقدر چشمام  بباره   کسی از حال و روزم خبر نداره...

خدایا  این مردم چی می گن!

 

فصل پنجم: "مرگ"

    خیلی دوست داشتم دیشب باروون بیاد

     دوست داشتم بشینم پشت پنجره فقط نگاش کنم...

---

---

---

---

---

---

---

    بیا که رایت منصور پادشاه رسید          نوید فتح و بشارت به مهر و ماه رسید

    جمال بخت ز روی ظفر نقاب انداخت          کمال عدل بفریاد دادخواه رسید

    سپهر دور خوش اکنون کند که ماه امد          جهان بکام دل اکنون رسد که شاه رسید

    ...

فصل چهارم: "سرنوشت"

اخرین ماه تابستون هم شروع شد فرقش با سالای پیش اینه که امسال یه فرشته باهامه

یه فرشته که نگاش پر از عشقه   عشقی که من عاشقشم

صورت نازش من دیوونه ی خودش کرده که فقط دوست دارم توو چشاش نگاه کنم تا اروم بشم

 با ارامشی که ازش می گیرم

اره بازم من واسه خودش کرده بازم قلبم افتاده توو دستاش قلبی که قبلا شیکسته

که خوورد شده اما هنوز هم می زنه!

چه حکمتی توو این کارا هست؟؟؟

 

یه شب زیر بارون

یه روز توی برف

یه روز لبه رودخونه

یه شب توی پارک

...

باهاش بودم

 

نمی دونم چی بگم دیگه خودمم موندم  

 

" فرشته ی من بمون با من

که من بی تو مردم از غم

بمون با من

 که من با تو خوشم هر دم

بمون با من فرشته ی من"

فصل سوم: "خاطرات"

یه اتفاقایی افتاد که نشد این فصل بشه فصل اول/ ولی خب هر چی بود تموم شد.

ولی باز دو دلم از گذشته ها بنویسم یا نه/نمی دونم اصلا اینجا بنویسم یا توو دفتری که دیگه

 پیشه خودمه

راستش دلم نمیاد توو این وب چیزی ننویسم. حیف به خدا بعد از سه سال...

 

دارم به اینده فکر می کنم سه ماه پیش با خودم گفتم تا ۷و۸ سال شایدم ۱۰ سال خودمم و

خودم تنهای تنهاااا  اخه قبل از  اون موقع به ۳و۴ سال بعدش فکر می کردم فکر می کردم توو ۳و۴ سال

بعد باید یه خبرایی بشه ولی الان دیگه نه فکر کنم همون ۷و۸ سال... ولش کن اصلا

خیلی ارزوها داشتم که نشد اسمشم روشه دیگه ارزوو ...اااا پسر ببین دلت چیکار کرد باهات!

پس قضیه فالا چی میشه.. این حسی که داشتم.. این دلم که بهم یه چیزایی می گفت

حتما اشتباه کردم

 ولی اخه چرا؟             چی باید بگم

هی می خوام زود بخوابم نمیشه

حرف زیاده/ فکر زیاده/   توو درست و غلطش موندم                    ...

دوست داشتم یه شعری بگم الان ولی حسش نیست

 

یه بیت تکراری اومد /یکی دیگه می گیرم

 

 

چقدر قشنگه:

نماز شام غریبان چو گریه اغازم        به مویه های غریبانه قصه پردازم

بیاد یار و دیار انچنان بگریم زار        که از جهان ره و رسم سفر بر اندازم

من از دیار حبیبم نه از بلاد غریب        مهیمنا به رفیقان خود رسان بازم

خدای را مددی ای رفیق ره تا من        به کوی میکده دیگر علم بر افرازم

خرد ز پیری من کی حساب بر گیرد        که باز با صنمی طفل عشق میبازم

بجز صبا و شمالم نمیشناسد کس        عزیز من که بجز باد نیست دمسازم

هوای منزل یار اب زندگانی ماست        صبا بیار نسیمی ز خاک شیرازم

سر شکم امد و عیبم بگفت روی بروی        شکایت از که کنم خانگی ست غمازم

 

الحق که حافظ برازنده توست...

فصل دوم: "تنهایی"

شاید این فصل باید همون فصل اول بود ولی یه اتفاق فصل اول درست کرد که این فصل هم عوض شد.

امروز روز خوبی نبود همش اعصابم خوورد بود( چشمام همش خیس می شد).

 

حیف شد که نشد  راستش من خواستم ولی نشد نمی گم نخواست یا نذاشت میگم نشد

قرار بود امروز(۳ سه شنبه) روز قشنگی بشه ولی نشد یعنی می خواستم قشنگش کنم ولی نشد

 این چند روز خیلی قشنگن منم می خواستم قشنگترش کنم ولی نشد

نمی دونم روزه دیگه ای هم میشه...

ناراحتم  دلخورم 

نمی دونم چی بگم    دلم خیلی پره ه ه ه ... حرفم به کی بگم؟

هیچ وقت گله نکردم یا خیلی کم ولی الان گله دارم...  توو چه فکرایی بودم واسه امروز

 

فصل اول: "بی اسم"

نمی دونم  این پست فصل اول هست یا این جز فصل ها حساب نمی شه قصدم برای نوشتن چیزه

دیگه ای بود می خواستم فصل های نوشته هام چیز های دیگه ای باشه

می خواستم از گذشته بنویسم از اتفاقات...چیزای دیگه ولی خب مثل اینکه نشد!

امشب می خوام از روزش بنویسم نمی دونم چرا تصمیم گرفتم بیام اینجا اینا رو بگم

اول فال امشب می گم که با فالای قبلی فرق می کنه چون نیتش چیزه دیگه ای بودو واسه کسه دیگه ای

 

اگر به باده مشکین دلم کشد شاید        که بوی خیر ز زهد ریا نمیاید

جهانیان همه گر منع من کنند از عشق        من ان کنم که خداوندگار فرماید

طمع ز فیض کرامت مبر که خلق کریم       گنه ببخشد و بر عاشقان ببخشاید

مقیم حلقه ذکر پست دل بدان امید       که حلقه ای ز سر زلف یار بگشاید

ترا که حسن خدا داده هست و حجله بخت       چه حاجت است که مشاطه ات بیاراید

چمن خوشست و هوا دلکش است و می بیغش       کنون بجز دل خوش هیچ در نمی باید

جمیله ایست عروس جهان ولی هشدار        که این مخدره در عقد کس نمیاید

به لابه گفتمش ای ماهرخ چه باشد اگر       به یک شکر ز تو و لخته ای بیاساید

 

 

فصل جدید...

امشبم مثل شبای قبل/ طبق معمول من بیدارم ولی خب یه کم فرق می کنه یعنی چند تا تفاوت هست

یه کیشو که نمی گم/ بعدیش اینه که اومدم توو وبلاگم می نویسم که شبای قبل جای دیگه می نوشتم

البته امشب غافلگیر شدم/ یعنی برنامه هام ریخت بهم حالا اونچیزی که می خوام نمی شه ولی یه

جوری جمعش می کنم.

خیلی وقته به این وبلاگ دست نزدم راستش دل و دماغش نبود ولی دلم نمیاد ببندمش ( گفتم دل

که هر چی می کشم از این دله) وقتی به آرشیو نگاه می کنم وقتی تاریخ اردیبهشت ۸۴ رو می بینم

میگم اه ه ه ه  پسر سه سال گذشت چطور دلت میاد ولی از طرف دیگه میگم دیگه برای چی بنویسم

با یه هدفی این وبلاگ باز کردم با یه ارزو  (ارزومه...) ارزویی که له شد خرد شد ارزویی که توو پست اخرم

گفتم درست تو اردیبهشت ۸۷ درست مثل این کتابا یا چمیدونم بعضی دیوان های شعر که یه اغازو

 پایانی دارن... پس باید بسته بشه شاید اینجوری قشنگ تر باشه ولی گفتم که این دل

نمی ذاره

نمی دونم شاید موضوعات کلا باید عوض کرد

اصلا بگذریم حالا که امشب اومدم

دیگه خودمم خودم از برنامه هام بگم که چیزی ندارم یا از شبایی که به صبح میرسونم؟؟؟؟

اصلا چیزی بگم؟

شاید یه چیزاییو تعریف کنم...

فعلا بزا فال امشب بگم:

صنما با غم عشق تو چه تدبیر کنم                تا به کی در غم تو ناله شبگیر کنم

دل دیوانه از ان شد که نصیحت شنود                 مگرش هم ز سر زلف تو زنجیر کنم

انچه در مدت هجر تو کشیدم هیهات                  در یکی نامه محالست که تحریر کنم

با سر زلف تو مجموع پریشانی خود                   کو مجالی که سراسر همه تقریر کنم

انزمان کارزوی دیدن جانم باشد                     در نظر نقش رخ خوب تو تصویر کنم

گر بدانم که وصال تو بدین دست دهد                  دل و دین را همه در بازم و توفیر کنم

 

...

فکر کنم برا امشب کافی باشه

 

ارزوهای من...

ارزوی من...

 

ماه من...

"زندگی جذر و مد داره

دنیا یه عالمه ادم خوب و بد داره"

"همه که دشمن نمی شن

همه که پر ترک نمی شن"

 

خیلی کم پیدا می شه کسی روی حرفش بمونه

"زندگی که بدون غصه نمی شه

کسی که غصه نداشته باشه ادم نمی شه"

 

خدا رو چه دیدی شاید فردا باشه بهشت!!!

 

 

ارزومه...

همسفر بشی با من در سکوت یک جاده...

هستیه تو من باشم.

لحظه های هوشیاری مستی تو من باشم.

تو غزاله من باشی.

تک ستاره روشن در خیال من باشی.

در شبی پر از رویا   پیش ماه و تو باشم   لحظه ای کنار دریا...

از سفر نگویی تو!!!

تو هم ارزویی کن  اوج ارزویی تو.

مثل لیلی و محنون پیروی کنیم از عشق

ای جنون بی قانون.

من برای تو باشم تو برای من تنها...

ودیگر هیچ...

 

ارزوهایم بود.

                                                                      

 

                                                                                پایان...(ح.ج) Jiang

                                                                                    تاریخی براش پیدا نکردم.

 

 

 

تو رو دوست داره مثل من...

وقتی می بوسه تو رو  یاد من می افتی هیچ وقت؟

وقتی نازت می کنه  یاد من می افتی هیچ وقت؟  

وقتی گل میده بهت   یاد لی لی پوت می افتی؟

وقتی زل زدی بهش   یاد شکلک هام می افتی؟

یا که نه

  یاد من می افتی هیچ وقت؟  یا که نه؟ 

وقتی گریه می کنی سرت بغل می گیره

وقتی  می خندی بهش برای خنده هات می میره

 

وقتی با هم دیگه اید کنار هم این ور و اون ور

وقتی چشم غره میری واسه چشات می زنه پر پر

 

تو رو دوست داره مثل من یا که نه؟

تو رو روو چشاش می زاره یا که نه؟

تو رو دوست داره مثل من یا که نه؟؟؟

تو رو رووو چشاش می زاره یا که نه؟؟؟

 

مثل من؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟

 

وقتی آهنگی که با هم می شنیدیم گوش می دی  یادم می افتی؟

جایی که با هم  رفتیم  می ری یادم می افتی

وقتی دوستای قدیم می بینی    از من می پرسی

خیلی دوست دارم بدونم حالت چطوره راستی

هنوز عکسام نگه داشتی یا که نه؟ 

یاد من می افتی هیچ وقت؟؟؟

 

وقتی گریه می کنی سرت بغل می گیره

وقتی می خندی بهش برای خنده هات می میره

وقتی دلگیره ازت  تو رو می بخشه مثل من؟؟؟

واسه خندوندن تو می کشه نقشه مثل من؟

تو رو دوست داره مثل من یا که نه؟

اشکات روو تنش می باره یا که نه؟

تو رو روو چشاش می زاره یا که نه؟

مثل من؟؟؟؟؟؟

مثل من؟؟

 

 

 ای خداااااااااااااااااااااااااااااااااااااا

 

!!!توو جوونی قصمتم شد غم و غصه...!!!

قطره قطره بارونو   اتاق تاریک

منو رویای تو و   یه راه باریک

تک و تنها واسه تو ترانه ساختم

توو غبار عاشقی دل به تو باختم

 

خاطره. خاطره.   خاطرات نمی خوام

خاطره. خاطره.   خاطرات نمی خوام

خاطره. خاطره.   خاطرات نمی خوام

خاطره. خاطره.   خاطرات نمی خوام

 

توی نیمه های شب  باز پریشونم

عشق من عاشقتم بزار بمونم

توووو جووونی قصمتم شد غم و غصه

دردمو به کی بگم من نمی دونم

به خدا دیگه رمق واسم نمونده

زندگی رو نمی خوام آره دیوونم  آره دیوونم

...

 

 

 

 

 

نمی دونم چرا بغض گلوم  گرفته داره خفم میکنه

ای خدااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااا

 

نه نمی تونم باور کنم

دارم دیووونه میشم

به خدا باورم نمی شه

نه نمی خوام اصلآ نمی خوام که باور کنم

نه نه نه ...

همه چیو سپردم به اونیکه اون بالاست

راضی ام به رضاششش

!..!

 

 

هزار سال هم که بگذره  این دل من دوست داره

اگه دلت من نخواست  جواب خواهشم نداد

توی دلت می مونم تا بشم من فدات...

 

مگه چه کردم نازنین اشک های چشمم ببین

اشک چشمم که چیزی نیست خواستی بیا جونمم بگیر

من عاشق تو هستم   غرورمم شکستم

خراب می خونه شدم   از عشق تو که مستم    از عشق تو که مستم

 

ای آخرین امید من با تو ندارم دیگه غم

عذاب نده این دلم  دستت بذار توو دست من   دستت بذار توو دست من

 

هزار سال هم که بگذره این دل من دوست داره

اگه دلت من نخواست جواب خواهشم نداد

توی دلت می مونم تا آخرش بشم فدات

---

گفتم: خریدارت منم

گفتی: سخته باورش

گفتم: قسم به عشقمون قسم

گفتی: بمون تا آخرش

گفتم: پا به پای تو راهی میشم توو جاده ها

گفتی: راه ما شده از این به بعد از هم جدا

گفتم: دیوونه نشو  یه خواهشی دارم  بمون

گفتی: دیوونه تویی   آهنگ رفتن رو بخون

...

بیا که هم صدا بشیم  توو آسمون رها بشیم

بیا تا با هم بخونیم قصه ی با هم بودن

بیا تا باور بکنیم ما شدن تو و من

بگو که منتظرم یه روز بیای و  بهارو همرات بیاری

من یه کویر تشنه ام  منتظرم که تو بباری

---

من کی ام  عاشق و سرگشته ی لحظه های تو

توو ترانه هام پیچیده همیشه صدای تو

---

---

---

خیلی زیاد شد خب سال جدیدو  حرفای جدید...

 

 

هنوزم عاشقم...

هنوزم ای یار تنهایم

به دیدار تو می آیم

باز می آیم

 

اگر فرصتی باشد اگر       مجال صحبتی باشد اگر

حرف خواهم زد

 

باورم کن    باورم کن

من که با تو صادقم

اگرچه  خسته ام   شکسته ام  اما

هنوزم عاشقم    عاشقم...

...

من باور کن که خیلی خسته ام...

 

اگر برایم هدیه ای می خواهی

مرا با خود ببر به پایان خواستن ها  به بالای رویاها...

بذار از داغی دستات بگیرد آتش تن من...

نذار پایان این احساس شیرین بشه غم بی تو بودن..........

تمام خوشیم اینه که دلم با تو رفیقه

 

بگو که گل نفرستد کسی به خانه ی من

که عطر تو پر کرده آشیانه ی من

 

 

بزن بارون بزن  خیسم کن   آبم کن   ترم کن

دیگه این غوزک پا یاریه رفتن نداره

یاد اون روز توی برف

 

یاد اون شب زیر بارون

 

یاد اون وقتا کنار رود خونه...

 

 

 

 

می نشستیم من و یار

 

دست توو دست     لب رو لب

 

می خوندیم واسه هم

 

 

 

یاد اون گلوله های برف

 

یاد اون قطره های بارون

 

یاد اون سنگای رنگارنگ...

 

 

یاد اون وقتا بخیر                  فقط من بودم یار

آره یادش بخیر یاد یار بخیر 

همون یار  با وفا...

پس چی شد ؟؟؟ چرا شد یهو  بی وفا؟؟؟ 

---

"من نیازم تو رو هر روز دیدن

 

از لبت دوست دارم شنیدن"

 

"می گن این دنیا دیگه مثل قدیما نمی شه"